بعضی غم‌ها آن‌قدر بزرگ‌اند که در واژه‌ها جا نمی‌شوند

به گزارش پایگاه خبری سرمه بیداری، امروز ۲۳ اسفند ماه، با گذشت دو هفته از آغاز جنگ تحمیلی رمضان دانش آموزان کرمانی به یاد کودکان مدرسه شجره طیبه در ابتدای خیابان هزار و یک‌شب کرمان، مقابل دفتر کمیساریای سازمان ملل در کرمان در کلاس درس جمع شدند تا با نوشته‌هایی مثل “با کدامین گناه؟؟؟”، “هیچ کودکی سزاوار مرگ در جنگ نیست”، “شرم بر تو ترامپ” بر روی کیف‌های مدرسه و پلاکاردها، همدردی خود را با خانواده‌های دانش‌آموزان مدرسه شجره طیبه میناب اعلام کنند.

کلاسی که باید پر از صدای خنده، شیطنت‌های کودکانه و ورق خوردن دفترهای مشق باشد، امروز به یاد کودکان مدرسه شجره طیبه به فریادی غم بار تبدیل شد و یک صدا محکومیت رژیم کودک کش را فریاد زد.

بعضی غم‌ها آن‌قدر بزرگند که در واژه‌ها جا نمی‌شوند،
فقط می‌مانند در گلوی شهر و در سکوت حیاط مدرسه،
کودکان شجره طیبه میناب، شما قرار بود صبح را با خنده آغاز کنید و دفترهایتان را باز کنید و از رویاهایتان بنویسید
و جهان را از پنجره کوچک کلاس، ساده‌تر و روشن‌تر ببینید.

اما اکنون، نام شما از یک فهرست مدرسه فراتر رفته است و
به اندوه مشترک دل‌هایی بدل شده که هنوز به حرمت کودکی باور دارند.

چه تلخ است وقتی کیف مدرسه به یادگار بدل می‌شود و وقتی جای هیاهوی زنگ تفریح را سکوتی سنگین می‌گیرد،
و وقتی آرزوهای کوچک کودکانه ناتمام می‌مانند.

یاد شما در دل این سرزمین خاموش نخواهد شد و در هر صبحی که کودکی راهی مدرسه می‌شود و در هر دعایی که مادری زیر لب زمزمه می‌کند و در هر قلبی که برای امنیت کودکان این جهان می‌تپد. شما رفته‌اید، اما نامتان در حافظه روزگار خواهد ماند، روشن، معصوم و آمیخته با اندوهی که هرگز فراموش نمی‌شود.

و امروز هم دانش‌آموزان کرمانی جلوی کمیساریایی سازمان ملل در کرمان، یاد شما را فریاد زدند و با محکوم کردن این جنایت درس انسجام، وحدت و مقاومت را به جهانیان آموختند./ مطهره کریمی