روایتی از معلمانی که شب‌های رفسنجان را پرمعناتر کرده‌اند

پایگاه خبری سرمه بیداری- طیبه کریمی، در دل رفسنجان درست در میدان شهید سلیمانی شب‌هایی جریان دارد که نه به رسم مدرسه است و نه شبیه کلاس‌های معمولی شب‌هایی که صمیمیت در آن موج می‌زند و یادگیری در هوایش جاری است.

معلمینی دلسوز بی‌هیچ تکلیف اداری و بدون هیچ‌گونه چشم‌داشتی هر شب قدم در این میدان می‌گذارند تا چراغ علم را برای دانش‌آموزانی که دل در گرو آینده دارند، روشن نگه دارند.

این چهره‌های آشنا که روزشان را در کلاس درس مجازی سپری کرده‌اند شبها با همان انرژی و عشق همیشگی کنار دانش‌آموزان می‌ایستند.

آنها پای صحبت بچه‌ها می‌نشینند اشکال‌های درسی را برطرف می‌کنند و با حوصله و مهربانی دانشی را که سال‌ها اندوخته‌اند در میانشان تقسیم می‌کنند. حضورشان در چنین فضای عمومی فقط یک کار داوطلبانه نیست نشانی است از تعهدی که از دیوارهای مدرسه فراتر رفته و ریشه در دل مردم دوانده است.

این جلسات تنها به رفع اشکال ریاضی و علوم خلاصه نمی‌شود اینجا معلم‌ها درس دیگری هم می‌دهند اینکه پشتکار از هر شرایطی مهم‌تر است و می‌توان حتی در بدترین شرایط و در ساده‌ترین فضاها هم رویا را دنبال کرد. این جمع صمیمی برای دانش‌آموزان تبدیل شده به پناهگاهی امن، جایی که می‌توانند سؤال بپرسند اشتباه کنند، یاد بگیرند و با اعتماد به نفس بیشتری به فردای خود نگاه کنند.

حضور شبانه‌ این معلمان بیش از آنکه یک اقدام آموزشی باشد پیامی است روشن به همه ما پیشرفت مرز نمی‌شناسد علم‌آموزی فقط در کلاس‌های رسمی اتفاق نمی‌افتد گاهی درست وسط یک میدان روی نیمکت‌های ساده معجزه رخ می‌دهد. این قصه‌ آدم‌هایی است که شاید امکانات زیادی نداشته باشند اما قلبشان آن‌قدر روشن است که با حضورشان در میدان محکم ایستاده اند تا بتوانند فردایی بهتر را برای کشورشان رقم بزنند.